10 sierpnia – wspomnienie św. Wawrzyńca

Kategoria: Święci i błogosławieni

sw_wawrzyniec-Olsztyn_1Prawdopodobnie pochodził z Hiszpanii. Tradycja mówi o jego męczeńskiej śmierci w Rzymie na via Tiburtina, na rozżarzonej do czerwoności kracie (ruszcie), która w ikonografii stanowi jego atrybut. Kilka dni przed nim śmierć za wiarę – przez ścięcie – ponieść miał jego zwierzchnik i nauczyciel, papież Sykstus II. Było to 6 sierpnia 258 roku, za panowania cesarza Waleriana I. Trwała wówczas jeszcze fala prześladowań chrześcijan, zapoczątkowana przez niesławnej pamięci cesarza Nerona.

Niezwykłe okoliczności męczeństwa Św. Wawrzyńca sprawiły, iż jego kult szybko się rozwijał już u schyłku starożytności. W średniowieczu był jednym z najpopularniejszych świętych. Kult św. Wawrzyńca upowszechniał się począwszy od IV wieku. Jeden z najdawniejszych formularzy liturgicznych, zwany sakramentarzem leoniańskim, posiada kilkanaście różnych tekstów na uroczystość św. Wawrzyńca. Kult Wawrzyńca był bardzo popularny m.in. na terenach państwa Krzyżackiego.

Przedstawiany jest w dalmatyce; najczęściej trzyma kratę (ruszt), na której był męczony i gałązkę palmy, jako symbol swego męczeństwa. Może też występować z ewangelią i krzyżem, a także z torebką na pieniądze, z której rozdawał je ubogim.

Imię Wawrzyniec było stosunkowo często spotykane w Polsce. Jego odpowiednikiem w języku łacińskim jest imię Laurencjusz, którego żeńska odmiana – Laura stała się popularniejsza w Polsce.